Oct 22





Կրկեսում ներկայացում էր. ծովային առյուծը հանդիսատեսին զարմանք էր պատճառում իր վարժություններով, որոնք նա անում էր վարժեցնող վարպետի հետ միասին:

Ամեն անգամ վարժությունը լավն էր. անթերի. եւ ամեն անգամ նա, որպես պարգեւ ստանում էր կեր վարժեղնողի ձեռքից:

Հանդեսի վերջում, զարմացած մարդիկ հարցնում էին հանդեսի կազմակերպիչներին, թե ինչպես հանդիպել հանդեսավարին` կենդանուն վարժեցնող մարդուն:

Իսկ երբ զարմացածները հանդիպեցին վարժեցնողին եւ հարցրեցին, թե ի՞նչպես է այս կենդանին հետեւում նրա շարժումներին, հանդիսավարը մեկ պահ լռեց, եւ մտքում ծաղրելով հանդիսատեսին ասաց,–հիմարներ, այս կենդանին չի հետեւում իմ շարժումներին. ես եմ հետեւում նրան. աչքի խաբկանք է սա, իսկ դուք հավատացիք, հիմարներ, հիմարներ…

Mar 7





Այս մի քանի օրվա ընթացքում մի քանի երգեր եմ լսել, որոնք նման են իրար. այս մեկը լսեցի այսօր։ Իսկ մյուսը լսել եմ The Diving Bell ֆիլմում։

Ի դեպ. սա էլ այսօր եմ նկարել իմ iPhone հեռախոսում եղած SketchBook Mobile ծրագրով։

Aug 29





Դա կլիներ 2005 թ. Հուլիս ամիսը, երբ մեկ օր որոշեցի գնալ Գլենդել եւ նկարել տեղի բնակելի վայրերն ու շինությունները։ Գլենդելը, ի դեպ, ոչ միայն կենտորն է համարվում ԱՄՆում բնակվող հայերի համար, այլ նաեւ համարվում է աշխարհի գերհզոր կազմակերպությունների՝ ինչպիսին են Նեսթլի, Քարուզո եւ Գալերիա առեւտրական կենտրոններ ունեցող ընկերությունների տունը։

Իսկ այս լուսանկարչության հետ ունեցած իմ հուշերը այդքան էլ դուրեկան չեն…տիպիկ Ամերիկյան են, կարելի է այդպես պիտակավորել։ Երեւի թե կարդացողի մոր հարցեր առաջ գան, թե ինչի մասին է խոսքը, ինչու է այն անդուր եւ այլն…կասեմ շատ հակիճ. երբ նկարում էի այս նկարը, հանկարծ ինձ մոտեցավ Բանգլադէշի լեզվող խոսացող մի հնդիկ ու ասաց,––կներեք պարոն, այստեղ լուսանկարչությունն արգելված է։ Դե ես էլ չցանկացա դիմադրել կապ պատասխան տալ նրան, այլ պարզապես շարունակեցի մի քանիսն էլ նկարել։ Ինչեւէ, ահա եւ այն նկարը որի համար այսքան գրեցի։

Jul 31





freedom; humans can't fly
Mar 8





Լսում եմ Արթուր Մեսչյանի «Հաղորդություն» երաժշտությունն ու խոհում… Լսում եմ նրա պարզ բացահայտումը մի սուտ պատմության մասին, որին շատերն են դեռ հավատում։ Նա ասում է, թե ինչպես ոմանց ցուցմունքով՝ Տերը ծնվեց ախոռում, թլպատվեց ու որդեգրվեց։ Արթուրի ասածը շատ նման է իր տարեկիցների խոսքերին… հորս, ու մորս խոսքերին։ Միշտ անհայտ ու միշտ սպասողական վիճակում են մեր ծնողները։ Ո՞վ բարդեց այս փսորված ծամոնի գունդը մեր ազգի գլխին։ Ես այն գիտեմ, բայց չեմ ասի, քանզի… Քանզի, երբ լսեցի Մեսչիանին ու նրա հարցին, թե «ո՞վ է հնարել այս սուտը», հասկացա, որ սուտը հարցաքննել պետք չէ. այն արդեն բացահայտ է որպես սուտ։ Իսկ երբ սուտը բացահայտված է, ապա բողոքարկումն ու մեղանչանքը զուր են, որովհետեւ ստին կարեկցողն ինքն է դառնում զոհ ու չար գործի բաժնետեր։ Ստին պետք է հիշել որպես մղձավանջ, կամ էլ ընդհանրապես չհիշել։ Ստին պետք է նայել որպես թիթեռ չդարձած չորացած որդի ու երբեք չխառնել ներկա հավատքին ու հույսին։ Սուտը՝ որն ունի քառասուն օրվա կյանք, չի կորցնի իր վավերությունը, երբ այն հիշվի ու վերածնվի։ Իսկ այս ամենը հասկանալու համար, ցավոք, անհավատ մարդիք, պետք է ետ դառնան ու լսեն ստի քազցր լեզվին՝ հայացքը հառած ճպացաց աչքին, որպեսզի տեսնեն, թե ինչ են կորցնում այն պահից սկսած, երբ վերածնում են սուտը՝ կյանքեր ավիրած։

Հակոբ Գեւորգյան,
Մարտ 8, 2008թ.

Mar 4





Aug 29





Այսօր պատահմամբ այցելեցի wordpress.com կայքը, որտեղ tag surfի միջոցով իմացա, որ wordpress.comի մուտքը փակ է Թուրքիայի ինտերնետ հասարակուան հանդեպ Թուրքիայի ինտրենետ ծառայությնների կողմից։ Հետեւելով որոշ հղումների գտա մի շարք այլ տեղեկություններ, որոնք էլ դարձան այս գրառման հիմնական պատճառը։

Տեղեկություններից մեկում գրված էր մի նամակ, որում, նամակի հեղինակ Ադնան Օկտարի փաստաբանը պահանջում էր Մաթ Մյուլենվեգից (Մաթ Մյուլենվեգը wordpress.comի տերն է) հեռացնել wordpress.comում գտնվող բոլոր այն գրությունները՝ գրված Էդիպ Յուկզելի կողմից, որոնք վերաբերում են իր պաշտպանյալ՝ Ադնան Օկտարին (գրական անվանում է Հարուն Յահյա։) Նա նաեւ տեղեկացնում է Թուրքիայի օրենսդիր դատարանի որոշումը, ըստ որի արգելք է դրվում wordpress.comի հանդեպ։ (քախվածք՝ http://wordpress.com/blog/2007/08/19/why-were-blocked-in-turkey/)

Մի քանի որոնումներից հետո հայտնաբերեցի այն, որ Ադնան Օկտարը Սայիդ Նուրսիի գաղափարակիցն է եւ, ինչպես Նուրսին, նա նույնպես կողմ է մահմեդական հիմունքներին եւ ընդդեմ եվոլուցիային։ Պարզվեց, որ նա նաեւ դեմ է Սիոնականությանը եւ Ազատ Որմնադրիներին։

Կապակցեոլվ Ադնան Օկտարի Թուրքական կառավարության պաշտպանողական քաղականությունը, եւ Սիոնականների հայտարարությունները Իսրաել–Թուրքական բարեկամության մասին, հասկանալի է դառնում Թուրքիայի անկայուն վիճակը տարածաշրջանում, եւ նրա հաստատակամ կործանումը՝ այս անգամ նենգ ազգայնականների եւ փոքրամասնությունների հետ տեղի ունոցող, կամ ունենալիք, բախումների հետեւանքով։

Լինելով Հայ եւ հարեւան Թուրքիային, ժամանակն է գիտակցել, որ ստեղծված խոչնդոտների լուծումը, որը բխելու է մեր ենթագիտակցությունից` օրինակ, հայերը չպիտի սիրեն թուրքերին եւ համանման, չի բերելու այն արդյունքը, որն օգտաբեր է մարդկությանը, կամ տվյալ խմբին, որը կհամագործակցի այդ խոչնդոտի լուծմանը։

Հետեւաբար, պետք է պատրաստ լինել նոր մարտահրավերնեին։ ԵՎ երբեմն էլ անտեսելով դրանք կասեցնել այն, իսեր մարդկության եւ արդարության։ Վերջապես մի փաստ՝ մի բան որ դարերն են փաստում, այն է Հայ ազգի բարի եւ մարդասիրական բնավորությունը։ Այս անգամ մենք միջամտելու կարիք չունենք, թող որ մեր բարի էներգիան փոխանցվի համայն մարդկությանը, կամ մարդկությունից նեղացած արարածներին։