Oct 6





Vic Darchinyan will fight tomorrow, Saturday Oct. 7, 2006 in Vegas. In the U.S. you can see the game FREE on Showtime by calling 1-888-SHOWTIME

Sep 28





Գրանցում եմ http://gavareci.livejournal.com/ կայքում կատարած իմ հաղորդագրությունը։

Հարգելի Պարոն կամ Տիկին,

Անունս Հակոբ Գեւորգյան է, եւ ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ։ Ճիշտ է, չեմ ապրում Հայաստանում եւ չգիտեմ, թե արդյոք ո՞րն է լավը կամ վատը, սակայն կյանքն ինձ համար ամեն տեղ էլ նույն է։

Իմ այս պատասխանի նպատակն է ձեզանից խնդրել մեկ բան, որը հույսով եմ չեք մերժի։ Վերջերս շատ եմ լսում, թե ինչպես որոշ սահմանամերձ կամ հատուկ ռազմավարական նշանակություն ունեցող ձեռնարկությունները վաճառվում են կամ հանձնվում Ռուսաստանի Դաշնությանը։ Օրինակ, վերը գրված ձեր գրառման մեջ կարդացի, որ Ռուսաստանի Դաշնությանն է տրվել Հրազդանի Ջերմաէլեկտրակայանը։ Ինձ հետաքրքրի է իմանալ, թե արդյոք այն վաճառվեց որպես գործող ձեռնակրություն, թե՞ այն ուղղակի մատնված էր կոռոզիայի (փտման) եւ նրա ոտքի կանգնեցնելն եւ կառուցելն ավելի թանկ կարժենար, քան նրանից ստացված Ջերմաէլեկտրոէներգիան։

Սպասում եմ ձեր հոգատար պատասխանին։ Իսկ մինջ այդ կհուսամ, որ դուք վերանայեք [ձեր կարծիքը] մեր Հանրապետության միակ մտահոգ տղամարդ Նախագահի վերաբերյալ, քանզի նա իմ կարծիքով հիանալի նախագահ է եւ նրա վարած սառը քաղաքականությունը ճիշտ այն է, ինչից խուսափում են հենց մեր թշնամիները։

Հարգանքս,
Հակոբ Գեւորգյան

Sep 19





A few moments ago I was watching an Armenian TV Program by Hayk Aharonian, whose guest was Bill Paparian, an Armenian-American, who will run for the upcoming congressional elections.

Bill Paparian was a Major of City of Montebello for three continuous years. He has made many efforts for the recognition of the Armenian Genocide. And what I liked in his interview with Mr. Aharonian is that he is against the wars in Middle East. And he definitely is a gentleman, because in his interview he did acknowledge that Arab Nations have helped Armenians during the Armenians Genocide periods.

It is quite interesting that Armenians of the U.S. after all do have candidates for the congress, but are they leaders? The purpose of this questioning is simple.

By living in California for almost a decade, I have noticed that Armenians are divided. For example, the Armenians who were citizens of the Republic of Armenia (RA) mostly dislike Armenian major political parties, such as the Armenian Revolutionary Federation (ARF), Armenian National Committee of America (ANCA). While on the other hand, the Armenians who have emigrated to U.S. from Middle East, do support the proposed candidates of ANCA. I wish that Armenians were not divided. And I do not blame this on the ordinary people. Something is behind of this separation. What I would like the ANCA to do is to unite the Armenians in the U.S.A. and make one home for all of us. Where we can politely talk about the issues that concern the us.

I wish I was invited, and I wish I knew Bill Paparian little more. But what else I want to tell with this message is that Armenian-Americans should learn about Bill Paparian and see if he is a reasonable candidate, then elect him as a congressman.

To find out more about Mr. Paparian, visit his website at www.paparian4congress.com

Sep 13





Երեկ այցելեցի cilicia.comի հայկական ժամանակագրության կայքը, ուր գտա մի շատ ցավալի լուր (Փաստ 1. Հանցանք Cilicia.com Կայք Էջի դեմ)։ Այն նորից ոչնչացվել էր մի խումբ Ադրբեջանցի անօրենների կողմից, որոնք արդեն մի քանի տարի է անընդհատ ոչնչացնում են հայկական կայքէջերը (Անցած տարի նրանց հաջողվել էր ոչնչացնել հայկական համակարգչային գրադարան՝ ArmenianHouse.org կայքը) եւ անընդունելի թեմաների մասին խոսելեվ, փորձում են ապակողմնորոշել անգլերեն իմացող հասարակությանը։

ԵՎ այսօր, երբ եկա տուն, տեսա մեկ այլ անընդունելի հաղորդագրություն, որը կատարվել էր ադրբեջանցու կողմից եւ այն էլ Գուգեն Մարգարյանի մասին արված գրառման մեջ։ Ստորեւ գրում եմ ադրբեջանցու հասցեն եւ նրան իմ կայք ուղարկած կայքի տեղեկատվությունը.

80.69.48.212
Referring Page: http://images.google.az/imgres?imgurl=http://index.hu/cikkepek/0411/bulvar/azeri_per/.gdata/gp_IMG_2070.JPG&imgrefurl=http://gevorgian.com/hakob/archives/2005/02/08/23/11/11/&h=330&w=399&sz=19&hl=az&start=1&tbnid=zukPPZ6YU6YP6M:&tbnh=103&tbnw=124&prev=/im
User Agent: Mozilla/4.0 (compatible; MSIE 6.0; Windows NT 5.1)

Ինչեւէ, նման նսեմ արարքները ցույն են տալիս այն, որ ադրբեջանցիները մնացել են այն, ինչ որ եղել էլ անցյալում։ Թող որ ջնջեն հայկական կայքերն ու տեղադրեն իրենց ապատեղեկատվությունները։ Միեւնույն է, մենք չենք կոտրվի եւ ընդմիշտ կպաշտպանենք այն ինչ որ ունենք։

Sep 10





Dear IKEA,

It was 2:00 p.m. on Tuesday, when I walked in to your store to purchase a Butcher Block oil-treatment for a kitchen counter top. First, let me express my experience with your product. On the metal container of the product there is a small round-shaped booklet, which when you open is supposed to be the instructions, but instead, it becomes a three feet long ribbon with small two sentence instructions written in many languages. I don’t mind that it is written in so many languages, but what I really need is English; for God’s sake we already have non-English speakers in California, so please don’t make our immigrants lazy enough to avoid learning English. One of those “instructions” is “apply every six months”. However, in reality I have to apply the solution every two months, because its content is like a mixture of water and some baby food without the vitamins. It costs me little over five bucks to buy it and waste it all on your so-called Beech counter top, which doesn’t look anything like German Beech, but more like a Chinese Bamboo!

Anyway! I am still happy with it, so I let it go. But what I am unhappy about is the shopping at Ikea! First, when you enter the store, there are driving signs all over the floor. Where do you think I am? Disneyland? Arrows that give direction to nowhere! It is like a labyrinth with encrypted signs! There was a moment when I was making several circles over one department and when I finally gave up the escape, I approached to your “customer service representative”.

“Excuse me Sir…” I asked him with curiosity and started to find out what his name was on his badge.
“Yes?” Replied he while typing in something on the computer.
“I am trying to escape your labyrinth”, I told him jokingly.
“I am afraid I cannot help you with that. Please ask he customer service department, which is located on the first floor”, he replied.

Then I finally understood, that there is only one way to escape. It is to use the ancient method, by placing things on the ways that I have passed through. It really worked out! Now that I am safely escaped, and writing this letter, I wanted to apologize for making mess by misplacing items on the ways that I have passed through. But what my message is really about is that IKEA stores are not designed to American Standards. We, the people who live in the United States, are busy enough to not waste a single minute of our time by trying to escape. My request, or shall I say proposed solution for this issue is very simple. If you can not change the layout of your store interior, then please add all items in your website that can be available for the On-line User. I think that way I can save my time by buying the product quicker and not waste it trying to escape the labyrinth of the IKEA.

Sincerely,

Hakob Gevorgian

Aug 28





Այսօր EFNetում մեկից իմացա այս շարժանկարի մասին։ Շատ հետաքրքիր օրինակներ են, որոնք կարելի է օգտագործել փոքրիկներին ֆիզիկային ծանոթացնելու հետ։ Իհարկե միայն մի պայմանով, որ Թոմ եւ Ջերի մուլտֆիլմի նման չարություններ չանեն։ :))

Aug 25





Քիչ առաջ դիտւմ էի Ստեփան Քիրեմիջյանի հեռուստածրագիրն, ուր նա հանրությանը տեղեկացրեց մի շատ լավ լուր։Այն է, որ սույն թվականի Սեպտեմբերի 6-7ը Կարո Հովասափյանը, որի մասին էլի եմ գրել իմ կայքում, մի խումբ ռւոս լեռնագնացների հետ բարձրանալու է Արարատ լեռան գագաթը։

Aug 15





Քիչ առաջ մտել էի ArmenianHouse կայքը, ուր գտա եւս երկու նոր հրատարակություններ, որոնք արդեն 4 օր է ինչ հասանելի են հանրությանը։ Այս քանի օրը շատ է քննարկվում Սեւրի Դաշնագրի առկայությունը։ Վարը նշված նյութերից մեկն էլ հենց այդ հարցի մասին է։

Մեջբերումներ՝

11 օգոստոսի, 2006 Նոր նյութ Եղեռն բաժնում. ներկայացնում ենք Նիկողայոս Ադոնցի՝ 1918 – 1920 թ. գրված երեք հոդված հայկական հարցի վերաբերյալ։ Նաև Մանկական բաժնում ավելացվեց Արև հայկական ժողովրդական հեքիաթների ժողովածուն

Aug 13





To my english readers:

The bandWell, let me begin my post by telling my fulfilled day-plan. I went to work, then around noon came back, went to couple of electronic stores to purchase a portable boom box for my office. Around 1 o’clock in the afternoon I was at home and had nothing much to do. Suddenly, my sister and I decided to go to Old Navy store in Glendale, which is on Brand Boulevard.

So, we got there, parked our vehicle and moved on… We had to go through the Glendale Market Place, which is like an alley where Baja Fresh, Coldstone Ice Cream, Starbucks and some other franchises serve the public. From the far we could hear a cheerful music, as we came closer the music became so deary that my blood started to boil and I felt so much happier than I was moments ago; It was our cheerful Armenian music!

The band, which was formed of three or maybe four members, Dhol, Clarinet and Keyboard, were playing Armenian Dance music. There were two Armenian ladies who were dancing an old Sasoun dance and there were Americans as well who were clapping accordingly!

Around 4 o’clock the band started to pick up, so I approached them and congratulated. Then I asked if this event takes place on every Sunday. The lead player of the band, whom I called Varpet (The word Varpet in Armenian means Master) told me that it takes place on every second Sunday of the month, however this is the last month for their show. So the next show is on August 20th of 2006.

I pity so much, that I have not known about this event earlier, this was one cheerful event that I have ever seen in Glendale.

Anyway, I look forward going there next week and enjoy the great music and the dance. Hopefully I will get better pictures with my Digital SLR, than what I have right now (cheesy Motorola Razr photograph). Anyway, should anybody who is local, need help with the directions on how to get to the Glendale Market Place, shoot me an E-mail.

Իսկ իմ հայալեզու կարդացողներին ասեմ, որ եթե այս գրառումից բան չհասկացաք, քանզի այն Անգլերեն էր գրված, խնդրում եմ գրեք ինձ եւ ես ձեզ կփորձեմ բացատրել։

Aug 9





Այսօր հայրիկիս հետ զրուցում էինք, ու չգիտեմ ինչպես եղավ որ սկսեցինք ծիծաղելի պատմություններ անել։ Ու այդ ժամանակ էր, երբ հայրս պատմեց մի դեպք, որը տեղի էր ունեցել իր դպրոցական հասակում։

Մեր դասարանում մի տղա կար, որի անունը Հարութ էր, շատ ծույլ էր. պատմում էր հայրս։ Մեկ օր էլ հայերենի դասատուն Հարութին կանչեց գրատախտակի մոտ ու ասաց նրան որ դժբախտ բառով մի նախադասություն կազմի։ Հարութը երկար մտածելուց հետո պատասխանեց՝ «Ես դժբախտ եմ։» ու այդպես էլ նրա մականունը մնաց Դժբախտ։

Aug 8





Երբ գործից գալիս էի տուն, մեքենաիս մեջ լսում էի Bliss խմբի Quiet Letters ձայնասկավառակը, որում գտա մի լավ երգ. խումբը դանիական խումբ է, բայց երգերը ֆրանսական–միջինարեւելյան–աֆրիկյան։ Մի խոսով որոշեցի, երբ գամ տուն պիտի փորձեմ ռեմիքս անել…

Այս ռեմիքսը կազմված է հետեւյալ երգերից

cups – underworld
what a soul – andro
la maison de la trompette – stigmato inc
slap that base (miguel migs remix) – ella fitzgerald
manvantara – bliss
e-samba – junior jack
river song (grant nelson remix) – bebel gilberto
enlightenment – francois kevorkian

Aug 6





Մի քիչ առաջ գտա մի նոր հայագիր օրագիր, որի անունն է գավառեցի (gavareci) եւ որն էլ գտնվում է http://gavareci.livejournal.com/ կայքում։ Նա ունի մի քանի հետաքրքիր գրառումներ, որոնցից մեկը մի շատ դիպուկ մտահոգություն է։ Այն կտեղադրեմ այս իմ գրառման մեջ, իսկ մնացածները հասանելի են հենց իր կայքում։

[Jul. 26th, 2006|06:55 pm] Բաց նամակ հայ ժողովրդին

Երբ 1994 մայիսից հետո չգիտեմ ում խնդրանքով կամ ում թելադրանքով կասեցվեց հայոց ազատամարտիկների առաջխաղացումը (այս հարցին կարող են պատասխանել նախկին և ներկա նախագահները) չգիտես ինչու, մենք` հաղթանակած կողմը, առաջ քաշեցինք հարցի խաղաղ կարգավորում բառակապակցությունը, այսպես կոչված փողզիջումային տարբերակով: Թե ինչու մենք պետք է զիջենք և ոչ թե պահանջենք, առ այսօր ինձ պարզ չի, պարզ չի հետևյալ փաստերից ելնելով:
Պայքարի սկզբից ադրբեջանից բռնահանվել են ավելի քան 500.000 հայեր, որոնք հիմնականում նախկին Արցախցիներ էին (բռնագախթվեցին Բաքվից, Սումգաիթից, Մինգեչաուրից, Կիրովաբադից, որոնց կառուցումը եղել է հայերի ձեռքով, և հյուսիսային կամ Լեռնային Արցախի շուրջ 6 շրջանի բնակիչներ); Իսկ Հայաստանից առոք փառոք ճանապարհվեցին շուրջ 160.000 ադրբեջանցի (առոք փառոքի մեղքի 99%-ը ընկած է հայ կոմունիստների վզին): Ահա այս պարզ թվաբանությունից ելնելով չեմ հասկանում թե ինչու մենք պետք է զիջենք և ոչ թե պահանջենք…
Եվ այս պարզ թվաբանությունը դիվանագիտական ճանապարհով լուծելու իրենց անկարողությունը և սեփական ժողովրդին ու պետությանը բաց աչքի առաջ թալանելու փաստը ծածկելու ու կոծկելու համար, մեր ղեկավարությունը սկսած 1994թ. առանց փոփոխության, անկախ անձերից, թմբկահարում է փոխզիջումային տարբերակը, չնայած կրկնում եմ, հայերը իրենց զիջումը կատարել են պատերազմի դադարեցումով:
Եվ ահա այսպես կոչված համաշխարհային կառույցները մեզ առաջարկում են մի լուծում, որին համաձայն են երկրի ղեկավարը ի դեմս ԱԳՆ-ի, երկրի պ-ն ի դեմս նախարարի, երկրի վարչապետը և ԱԺ նախագահը: Այսինքն եթե ադրբեջանը չեմ ու չում չանի, մենք պատրաստ ենք 1988թ. փետրվարի 19-ի վիճակին: Փետրվարի 20-ից առ այսօրվա ձեռքբերումը լցնում ենք ջուրը: Բա զոհերին հարցրել ենք: Ըստ ինձ հայ ժողովուրդը այսօր պարտավոր է պատասխանել հետևյալ պարզ հարցին` մենք ազգովի համաձայն ենք որևէ բան զիջելու, խոսքը ազատագրված , այն էլ կիսատ պռատ ազատագրված տարածքների մասին է (քանի որ գերության մեջ է Նախիջևանը, Հյուսիսային կամ լեռնային Արցախը ամբողջությամբ) թե ոչ: Ես չեմ ընկնում մեր ղեկավարության բառախաղերի և միջազգային կազմակերպությունների բառախաղերի հետևից և կոնկրետ հարցնում եմ ԱՅՈ թե ՈՉ:
Հաշվի առեք, որ բոլորի մտքերում այս հարցն է, միայն թե մեզ` ժողովրդիս, հիմարացնում են փաթեթ, փուլ և այլ հիմարություններով:
Այս հարցին թող պատասխանեն բոլոր կուսակցություննրը և հասարակական կազմակերպությունները, միայն կարճ ԱՅՈ կամ ՈՉ:

Վերցված է՝ http://gavareci.livejournal.com/2006/07/26/ 

Aug 1





Ժամը 11:59 է, եւ կարծում եմ մինչ վերջացնեմ գրառումը, կհայտնվեմ հաջորդ օրվա ժամանակահատվածում։ Միանգամից ասեմ, որ բավական հոգնած եմ, թե՛ այսօրվա գործնական հանդիպումներից, եւ թե՛ նրանից, որ տեսա այսօր ու հիասթափվեցի. բայց երբեք չկոտվեցի։

Մի ժամ առաջ համակարգչիս մեջ բեռնավորեցի razmik.net կայքում գտվնող Ստեփան Քիրեմիջյանի հեռուստածրագիրը, որը եթեր է հեռարձակվում երկուշաբթի օրվանից միչ ուրբաթ, առավոտյան ժամը 10:00ին Քալիֆորնիա նահանգի Գլենդել քաղաքից։ Դիտում էի պրն. Քիրեմիջյանի այս շաբաթվա երկուշաբթի օրվա ծրագիրը, որտեղ նա խոսում էր այն բանի մասին, թե ինչպես մի մարդ իրեն է հանձնել Armed Forces Journal ազատ լրատվամիջոցում դրված մի նյութ, որը լույս է տեսել սույն թվականի հունիս ամսին։

Մի փոքր վրդոհվեցի, երբ լսեցի թե ինչպես ոմն Ռալֆ Փիթերսը (Ralph Peters. Նախքին զինծառայող լեյտենանտ, նովելիստ, ռազմագետ) կանխատեսել, կամել երազանքային ձեւով գտել է այն ֆորմուլան, որն արդեն մի քանի հարյուրամյակ է չեն կարողանում գտնել կամ էլ գտելեն, բայց չեն կարողանում լուծել միջին արեւելքում տեղի ունեցող ազգամիջյան բախումների կասեցումը։ Ինչեւէ, հետաքրքրության համար սկսեցի ուսումնասիրել նրա գործունեությունը, ու գտա…

Նա մի նոր գիրք է հրատարակել, կոչվում է «Շարունակիր Կռվել» (Never Quit the Fight by Ralph Peters; I hope that it is not taken from the movie The Untouchables, where in the end Chicago policeman tells Al Capone “Never quit the fight, untils the fighter’s done” phrase), որը լույս է տեսել սունտ թվի հուլիսի 10ին, որը հույսով եմ չի վերձրել Ամենակարողները ֆիլմից, որի վերջում ֆիլմի հերոսը՝ Շիքագոի ոստիկան Նեսը, Ալ Քափոնին ասում է հետեւյալ տողերը «Շարունակիր կռվել մինչ կռվի ավարտը»։ ԵՎ այդ գրքում մեր սիրելի Փիթերսը առաջարկում է «շահավետ» լուծում միջին արեւելքի ժողովրդների համար, առաջարկելով հետեւյալ սահմանագծերը։

Նկարի վրան սեղմեք, որ այն մեծանա։


Ես գիրքը դեռ չեմ կարդացել, բայց ըստ հենց իր գրածների եկա այն եզրակացության, որ հեղինակը բոլորովին գաղափար չունի հայերի մասին ու այդքանից բացի իր նեղ գիտելիքների սահմանով առաջարկում է մի սահմանագիծ Հայաստնի համար, որն ըստ իրեն կգոհացնի հայերին։ Ըստ այդ սահմանի, Հայաստնի Հանրապետությունը հրաժավելու է Արցախից, ու էլ չեմ ասում մնացած արյունով գրաված հողալաթերը։ Դրա փոխարեն Հայաստանին Թուրքիան կտա մի փոքրիկ հողամաս՝ Արարատ Լեռով, բայց առանց Նոյան տապանի իհարկե։ Հայաստանի արեւմտյան հարեւանը կլինի Ազատ Քուրդստանը, հյուսիսայինը ինչպես միշտ մեր վաղեմի բարեկամ (բայց հլա դեռ գլուխ չենք հանել թե ովե՞ն, ինչե՞ն) Վրաստանը։ Իրանը կկիսվի ու կդառնա կուռկուռի ձաք, իր հողերը տալով հարեւան ազգերին, օրինակ հյուսիսը տալով Ադրբեջանցիներին, որոնք էլ կդառնան Հայաստանի հարավային եւ արեւելյան հարեւանը (բա, ասում են միայն հեքիթում է, որ թշնամիդ դառնում է բարեկամդ, բանից դուրս է գալիս նոր ժամանակներում ռազագետները հեքիաթահանությամբ էլ են զբաղվում)։ Քարտեզում չի նշաված Ռուսաստանի Դաշնության շահերի մասին. առավել եւս նրա անունը բոլորովին չի երեւում, ասես թե ռենտգենով են անցկացրել, որի պատճառով էլ ջնվել է ֆիլմից։

Եվ վերջում մեկ մեջբերում անեմ, որի մասին այստեղ այնտեղ պատմել եմ բայց հատուկ արձագանք չեմ ստացել։ Գիտեք, հնարավոր է, որ այս ամենը կատարվեն, անհնարին բան չկա։ Բայց պետք է ասեմ այս ոչ պաշտոնական, բայց իմ կասկածանքից բխող մտահոգությունը այն փաստի մասին, որին ականատես եղա մի քանի տարի առաջ։ Երեւի թե հիշեք Էյփեքս Թիըրի (the Apex Theory music band) երաժշտական խմբի մասին։ Դեռ նրանք նոր էին մտել ասպարեզ, երբ ես ծանոթացա մի ամերիկացի երիտասարդի հետ, որն ուղակի սիրահարված էր հայերին։ Նույնիսկ ուզում էր հայերեն սովերել եւ ապրել հայի նման։ Բայց դե, ես չասացի թե ինչպես է պետք անել։ Ինչեւէ, մեկ օր նա ինձ ասաց «ես տեղյակ եմ Հայաստանի մասին, գիտեմ նրան աշխարահագրական դիրքն, եւ այլն…» ես հրացրեցի թե, որտեղի՞ց է իմացել։ Ասաց որ դպրոցում իրենց սովորեցնում էին թե ինչպես հարձակվել պետության վրա ու գրավել այն, եւ այս անգամ փորձը արվում էր Հայաստանի Հանրապետության վրա։ Դեռ այն ժամանակվանից ես կասկածում էի ԱՄՆի Հայաստանի նվիրված լինելը ու նրա «օգնություննեի» շարանը, որ միլլիոնավոր դոլլարեն են ուղարկում Ոչ–Հայ–Պետական–Կազմակերպություններին։ Գիտեի որ էս Սմիթները հենց այնպես փողեր չեն վատնի։ ԵՎ հիմա գիտեմ ու տխուր եմ։ Բայց ես էլ, լինելով Փիթերսի նման սրամիտ, ունեմ իմ ուրույն ծրագիրը։ Այն շատ պարզ է… հայերը փոխում են իրենց ազգանունները եւ քաշում ստարտերը… դե հիմա եկեք ու մեր գենը ջոկեք, այնպիսի դեգեներացիա սարքենք ձեր գլքին, որ մլհամով չլավանա։ Բայց, գիտեմ որ մենք ավելի հզոր ենք ու կհաղթենք այս ոչնչությունների բանակին։ Փառք… ուզում էի ասել Աստծո, բայց կասեմ Մեզ։

Jul 24





Վերջերս շատ եմ մտնում «Բարնս եւ Նոբել» եւ ման գալիս նրանց զեղջ արժեքավարված գրքերի բաժինը։ Վերջին անգամ երբ մտա, կլիներ մեկ շաբաթ առաջ, գնեցի Բորիս Ստառլինգի Վոդկա գիրքը։ Գրքի արժեքը շատ լավն էր. հաստակազմ գիրք ընդամենը 4.98 դոլլար արժողությամբ, մինչ դեռ բարակ կազմով գիրքը, որի երեսի նկարը մի փոքր տարբեր է իմ ունեցածից, արժե 7.99։

Ինչեւէ, գրքի արժեքը շատ լավն էր, իսկ հիմա, երբ սկսել եմ կարդալ, դուր է գալիս պատմվածքը։ Պատմվածը ռուս գողական աշխարհի, նախկին ԿԳԲի ու չեչեն աֆտարիտետների մասին է, որոնք Մոսկվայում սովետի կործանումից հետո մի պատերազմ են սկսում, որ էլ ասելու չի. Կառլիոնին նման բան կերազեր անել…

Շատ տեղին է գրված մի քանի ռազմավարական տվյալներ, օրինակ թե ինչպես Անդրպովից սկսած ինչպես է ԿԳԲն իր հսկողությունն ունեցել Օղու արտադրման մեջ, օգտագործելով այն ռուս ժողովրդին ղեկավարելու գործում։ Ինչպես հեղինակն է ասում, ռուսն ամեն ինչից կզրկվի, բացի օղուց։ Այնպես որ, օրինակ եթե Հայաստանում սկսեն հացի ու ջրի սպառումը ղեկավարել ինչ–որ գաղտնի անձինք, ուրեմն հաշվեք որ մի լուրջ փոփոխություն է լինելու։ Նույնը վերաբերում է ծիրանին։

Ինչեւէ, ընթերցելի գիրք է ու լավ գնում…

Jul 22





Հա… գիշերվա հազարն է ու քունս էլ չի տանում, չնայած դա լավ չի քանի որ վաղը շաբաթ է ու շատ զբաղված եմ լինելու։ Ինչեւ… ման էի գալիս համացանցում… մի քանի լավ գրառումներ կային Արա Մանուկյանի կայքում… Կարդացի, քննարկեցի ու անցա մեկ այկ կայքի, որը այդքան էլ չեմ սիրում, բայց նրա տիրոջ դեբիլությունները շտկելու համար մեկ մեկ մտնում ու քննարկում եմ։ Ինչեւէ, այստեղ կգրեմ, որ ավելի պարզ լինի թե ինչումն է բանը։

“Latinos Calling Armenians Terrorists”
20 Comments -Hide Original Post Collapse comments
Yes, you read correctly.

I got the details about the shit that went down this weekend.

Not long ago, Frank Quintero turned to Rafi Manoukian and said “I’ve got a secret weapon that I’m going to use during this election.”

That “secret weapon” is getting an independent Latino group to send out a post card on behalf of Frank Quintero where he characterized the Armenian-American community and ANC as TERRORISTS, attempting to drive non-Armenian votes away from Paul Krekorian.

This post card was not sent to Armenians. It was sent to non-Armenians. Our neighbors.

Frank Quintero is trying to scare non-Armenians away from Armenians. Rather than building community relations. He racially dividing Armenians and non-Armenians. He’s trying to intimidate us.

Read the rest of this entry »

Jul 19





Երթ Մարդկության ՀամարՆախորդ գրառումներիցս մեկում արդեն նշել էի Ամերիկահայ ուսանողների նոր ձեռնակի մասին։ ԵՎ այսօր արդեն նրանք ճանապարհին են։

Երեկ դիտում էի Պողոս Առաքելյանի հեռուստածրագիրը, որում նա ներկայացրեց մի փաստագրական ֆիլմ, որում երթի մասնակիցները պատմում էին, թե ինչպես են անցկացնում իրենց երթն ու, ինչ արձագանքներ ստանում ճանապարհին հանդիպած մարդկանցից։ Պատմում էին թե, Ամերիկայի ճանապարհներին ինչ դաժանություններ են տեղի ունենում, որին չի արձագանքում շրջապատը։ Համեմատում էին դրանք Հայոց Ցեղասպանության հետ ու տխրում։

Ինչեւէ, թող որ հասնեն իրենց բարի նպատակին ու թող ինչ–որ բանով օգնած լինեն Ամերիկացիներին եւ փրկեն նրանց սառնասրտության հիվանդությունից։

Իրենց գործին ծանոթանալու համար գնացեք Journey for Humanity կայքէջը։ Իրենց օրագիրը կարող եք կարդալ նույն կայքի Journey for Humanity blog էջում։

Jul 14





Ցերեկվա շոգից նոքաուդ եղած եկա տուն… Սպասեցի մինչ հովերն ընկան, ու սկսեցի երգեր ռեմիքս անել… ծիծաղելի թող չթվա, բայց հայերեն թարգմանությունը լրիվ իմաստավոր է՝ հյուսել։ Մի խոսքով հյուսեցի հյուսեցի ու ստացվեց մի լավ պարային երաժշտության շարան։

VA – House Music Remix by Hakob G.
Տարբեր երաժիշտների գործերից կազմված հյուսվածք։

Jul 3





The following content is taken from the Azg.am Azg Armenian Daily newspaper. It is about American-Armenians who have lived in the United States since the 16th Century and who have participated in 1776 for the independence of the United States of America.

ՀԱՅԵՐԸ ԱՄԵՐԻԿՅԱՆ ԶԻՆՎԱԾ ՈՒԺԵՐՈՒՄ

Նվիրվում է բրիտանական գաղութատիրությունից Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների անկախացման 230-ամյակին (1776 թ. հուլիսի 4)

Հայերն Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ են մեկնել անձնական, կրթական, տնտեսական, քաղաքական, մշակութային, կրոնական եւ այլ հանգամանքներից ելնելով: Նոր երկրում կարճատեւ կամ տեւական բնակություն հաստատած հայերն սկզբից եւեթ իրենց առօրյա չարքաշ աշխատանքով խաղաղ պայմաններում նպաստել են նորաստեղծ պետության առաջընթացին, իսկ պատերազմական տարիներին նաեւ իրենց կյանքը նվիրաբերել երկրի պաշտպանության ջանքերին` մասնակցելով մղված ամերիկյան գրեթե բոլոր ռազմական գործողություններին:

Դեռեւս XVII դ. սկզբից Եվրոպայից դեպի Հյուսիսային Ամերիկա ուղեւորված վերաբնակիչների թվում էին նաեւ առաջին սակավաթիվ հայերը: Այսպես, ըստ ամերիկացի պատմաբան Լ. Ադամիքի, 1607 թ. Լոնդոնի «Վիրջինիա» ընկերության կողմից Ամերիկայի հյուսիսում՝ Ջեյմսթաունում, հիմնված Վիրջինիայի գաղութը նույն թվականին բնակեցվել է լեհ, գերմանացի եւ հայ աշխատավորներով, որոնք եկել էին գաղութի «պատվար ու փրկիչ», քսանյոթամյա կապիտան Ջոն Սմիթի հետ՝ նրա հրամանատարության տակ չորս տարի Հունգարիայում թուրքերի դեմ կռվելուց հետո: Նրանք մասնակցել են նաեւ հնդկացիների դեմ գաղութատերերի մղած կռիվներին՝ նպաստելով նորաստեղծ Վիրջինիայի գաղութի քաղաքական առաջընթացին: Չնայած վերոհիշյալ իրողությանը, տասներկու տարի շարունակ հայերն ու նրանց հետ ժամանած մյուս աշխատավորները գտնվել են ստրկանման վիճակում եւ անգլիացիների աչքում դիտվել իբրեւ «ստորակարգ օտարականներ»՝ զուրկ քաղաքացիական, տնտեսական ու քաղաքական որեւէ իրավունքներից: Ահա թե ինչու 1619 թ. Ջեյմսթաունում հայերը լեհ, գերմանացի եւ իռլանդացի աշխատավորների հետ մասնակցել են «Ամերիկայում հասարակ մարդկանց իրավունքների ընդարձակմանն ուղղված քաղաքական գիտակցված առաջին ըմբոստությանը», որը միաժամանակ հանդիսացել է Նոր աշխարհում մարդկային իրավունքների ոտնահարման դեմ մղվող պայքարում տարբեր ազգերի ներկայացուցիչների միասնականության դրսեւորման փայլուն օրինակ: Հայտնի է, որ ապստամբությունն ունեցել է «բարեհաջող ավարտ», քանի որ նույն թվին Ամերիկայում ստեղծված առաջին ներկայացուցչական ժողովը՝ Ջեյմսթաունի քաղաքացիների տունը որոշել է, որ «նրանք (ապստամբած աշխատավորները – Ք. Ա.) պետք է ազատ արձակվեն եւ լինեն ազատ այնպես, ինչպես այդտեղի բնակիչները»:

1776 թ. Ամերիկայի անկախության համար մղված պայքարում հայերի մասնակցության մասին պահպանվել է հետեւյալ հիշատակությունը: Հեղափոխության հաղթանակին նախորդող դաժան ու ցրտաշունչ ձմեռային մի գիշեր երկու խարբերդցի հայեր Վելլի Ֆորգի զինվորական իրենց պահակակետում կանգնած կարոտով վերհիշում էին իրենց հայրենիքը, երբ նրանցից մեկը մյուսին դիմում է` ասելով. «Սարգիս եղբայր, ի՜նչ հիմար էինք, որ թողեցինք մեր գեղեցիկ երկիրը, որպեսզի մահու չափ սառչենք այստեղ»: Ապստամբ գաղութների զինված ուժերի գլխավոր հրամանատար Ջորջ Վաշինգտոնը (հետագայում` 1789-1797 թթ., ԱՄՆ-ի առաջին նախագահ), որն այդ պահին հեծյալ անցնում էր, լսելով հայերեն խոսակցությունը, ձիուց ցած է իջնում եւ, մոտենալով, հարցնում. «Տղանե՛ր, դո՞ւք եւս հայ եք»: Այդ հանգամանքը թույլ է տալիս ենթադրել, որ նույնիսկ ամերիկյան հեղափոխությանը նախորդող տարիներին հայերեն խոսքը մատչելի է եղել վերաբնակիչների շրջանում:
Read the rest of this entry »

« ՆԱԽՈՐԴ ԷՋԸ ՀԱՋՈՐԴ ԷՋԸ »