Oct 22





Կրկեսում ներկայացում էր. ծովային առյուծը հանդիսատեսին զարմանք էր պատճառում իր վարժություններով, որոնք նա անում էր վարժեցնող վարպետի հետ միասին:

Ամեն անգամ վարժությունը լավն էր. անթերի. եւ ամեն անգամ նա, որպես պարգեւ ստանում էր կեր վարժեղնողի ձեռքից:

Հանդեսի վերջում, զարմացած մարդիկ հարցնում էին հանդեսի կազմակերպիչներին, թե ինչպես հանդիպել հանդեսավարին` կենդանուն վարժեցնող մարդուն:

Իսկ երբ զարմացածները հանդիպեցին վարժեցնողին եւ հարցրեցին, թե ի՞նչպես է այս կենդանին հետեւում նրա շարժումներին, հանդիսավարը մեկ պահ լռեց, եւ մտքում ծաղրելով հանդիսատեսին ասաց,–հիմարներ, այս կենդանին չի հետեւում իմ շարժումներին. ես եմ հետեւում նրան. աչքի խաբկանք է սա, իսկ դուք հավատացիք, հիմարներ, հիմարներ…

Mar 4





Oct 22





Այսօր գնացել էի աշխատավայրս մի քանի գործեր ավարտելու համար։ Աշխատեցի մինչ ժամը երեքն ու որոշեցի ավարտել աշխօրս։ Ճիշտն ասաց հավես չկար աշխատելու, բայց կար հավես քանդակելու։ Վերջը, որոծեցի սկսել Անահիտ Աստվածուհու Բաս Ռելիֆը քանդակել, ինչպես տեսնում եք այս գրառման մեջ այն ինչ–որ չափսով նմանություն ունի. կասեի ավելի հայկական քիթ եմ քանդակել։ Դե լավ, թե ինչպես եւ ինչու որոշեցի քանդակել հենց Անահիտ Աստվածութհու ասեմ։ Սրանից մի քանի օր առաջ հանդիպեցի մի լավ մարդու, որին նախքան հանդիպելը հեռվից էի ճանաչում։ Մեր հանդիպման ժամանակ նա ինձ ցույց տվեց իր քեռու կողմից պատրաստված վզնոցը, որը պատրաստված էր Սատանի Յեղունգ կոչվող քարից, որի վրա պատկերավորված էր Անահիտ Աստվածուհին։ Ինձ մոտ էլ հետաքրքրություն առաջացավ, ու որոշեցի ես էլ պատկերավորել Աստվածուհուն։