ԵԼՔ & ՄՈՒՏՔ

Penumbra, Michael Brook & Djivan Gasparyan

Անցյալ տարվա վերջում Լոս Անջելեսի Ռոյս Դահլիճում կայանալիք Ջիվան Գասպարյանի եւ Մայքլ Բրուքի համերգի հետաձգման՝ Ջիվան Գասպարյանի ոտքի կոտրվածքի պատճառով, այս տարվա սկզբում տեղի ունեցած նրանց համերգից մեկ հատված. Ադաջիո, Ջիվան Գասպարյանի եւ Մայքլ Բրուքի կատարմամբ։

«Ես դեմ չեմ այն մարդկանց խմբերին, ովքեր դեմ են այսօրվա Հայաստանի Հանրապետության իշխանությանը։ Ցանկացած գործարքում կողմերի բախումից ստացվում է խնդրի լուծում։ Մեր հույսն այն է, որ ցանկացած լուծում լինի մեր օգտին։» – Հ. Գեւորգյան

քորփորացիա՝ իշխանություն՝ ժողովրդավարություն՝ ռազմավարություն՝ վարիգնալություն՝

Ron Carroll, house music DJ, presents beautiful Shawn Christopher–one of the best house music to dance to! Enjoy!

Երգն ամբողջությամբ լսելու համար, պետք է գրանցվել imeem.com–ում

«Խորհրդային Հայաստան, 1970թ

Քաղ–տնտեսության քննության ժամանակ, ուսանողը քննության հարցին պատասխալեուց անգիտակցաբար ասում է,–Սոցիալիզմից անցում դեպի Կապիտալիզմ։ Քննող դասախոսների խումբը ապշած լռում է եւ չընդհատելով ուսանողին շարունակում քննությունը։ Ավարտին դասախոսներից մեկը մոտենալով ուսանողին շշուկով ասում է,–Այ տղա, հո դու խելագար չես. Այդ ինչու ասացիր Սոցիալիզմից անցում դեպի Կապիտալիզմ. Չէ որ մենք քեզ սովորեցրել էինք ճիշտ տարբերակը՝ Կապիտալիզմից անցում Սոցիալիզմ։ Բա որ ու հանկարծ քեզ աքսորեյին Սիբիր…»

Երկու օր առաջ գնացել էի «Քեյ–Մարթ» գերհագեցած խանութը, մի հարմարավետ զգեստ գնելու նպատակով։ Զգեսները, որոնք որոշել էի գնել, շատ հիանալի արժեք ունեին, գրեթե քարասուն տոկոս զեղջ։ Վերցնելով երկուսը, մտա զգեստափոխման սենյակ, որպեսզի փորձեմ եւ վերջնականապես ընտրեմ երկուսից մեկը։ Ցավոք, ոչ մեկն էլ հարմար չէին, եւ ես, մտածելով որ հարկավոր է փնտրել մեկ այլ զգեստ, դուրս գալով սենյակից շարժվեցի նոր զգեստների ուղությամբ։

Մի քանի գայլ դեռ չարած, ետեւից լսեցի կանացի, բայց բավականին խիստ մի ձայն։ Թեքվեցի եւ տեսա խանութի աշխատողին, որն ըստ երեւույթի զբաղվում էր զգեսների վերադասավորման գործով։

–Որտե՞ղ են ձեր շորերը,–մեկ հոնքը հյուսիս, մյուսն էլ հարավ նետած հարցրեց նա։

Զարմացած գլուխս տարա վար, նայելով հագուստիս ասացի,–իմ հաքի՞ն։

Հոնքերն ավելի վեր ու վար անելով, այս անգամ ավելի բարկացած ձայնով ասաց,–Որտեղ է այն հագուստը, որը քիչ առաջ տարաք զգեստափոխման սենյակ եւ թողեցիք այնտեղ։ Ապա ետ բերեք այստեղ,–ցուցամատը ուղղելով առջեւի սեղանին կարգադրեց ինձ ետ բերել այն հագուստը, որը թողել էի սենյակում։

Մեկ պահ կանգ առա, կարծեցի թե այն կատակ էր։ Բայց նայելով կնոջ խիստ դեմքին հասկացա, որ այն ամենեւին էլ կատակ չէր։ Ետ դարձա դեպի սենյակ, մեկ պահ կանգ առա ու մտածեցի։ Բայց չէ որ սա կապիտալիստական երկիր է, չէ որ այստեղ են ասում, որ հաճախորդը միշտ էլ ճիշտ է։ Գուցե եւ փոխվե՞լ են կարգերը։

Մոլագարության աստիճանի հասած մեկ պահ սթափվեցի եւ սկսեցի նայել հատուկ հայտարարությունների։ Փորձում էի գտնել գեթ մեկ տող, որում կասվեր թե,–Այն ազգեստները, որոնք չեք հավանում, բարի եղեք ետ դասավորել այնտեղ, որտեղից այն վերցրել եք։ Սակայն բան էլ չգտա։ Սա երեւի թե մի անհատ էր, որն արդեն հասել էր այն գաղափարախոսության, որ, թեկուզ եւ նա աշխատավոր է եւ ես հաճախորդ, մեր մեջ չի կարող լինել ոչ մի տարբերություն, այլ ավելին, ես, որ հաճախորդ եմ, պետք է անեմ ամեն ինչ պաշտպանելու աշխատավորի գործնական անդորն ու թանկագի ժամանակը։

Հագուսները ձեռքիս վերադարձա աշխատավորի մոտ, այն վար դրեցի սեղանին, որն ինքն էր մատնանշել, եւ հանգիստ, առանց ոչ մի խնդրի շարժվեցի առաջ։

I was reading the Google Analytics report for my web page, and I noticed that the visitors are uncomfortable with the web map, the menu. Thus I decided to write this announcement and the main purpose of this announcement is to let my daily visitors to know that I have a web photo gallery, which can be found at gevorgian.com/hakob/gallery extension. And since this is a good opportunity, I would like to introduce you my latest work.

…եւ հատկապես Chello անվամբ ընթերցողին, որի հարցը գրված է իմ օրգարի այս բաժնում։

Sa inj “coalition” eh? Ovker kan srants hedevoum?
Հաղորդագրող Chello — Երկուշաբթի, Հոկտեմբեր 9, 2006 @ 5:55 pm

Այն բարոյապես պարտավորեցնում է ինձ հայտնել իմ կարծիքը եւ տեղեկությունները վերը տրված հարցի վերաբերյալ։

Սկսեմ նրանից, թե ինչպես Kashatagh կոալիցիաի հայտարարությունը հայտնվեց իմ կայքում, եւ թե ինչու ես ջնջեցի այն՝ համարելով անտեղի եւ ինչ–որ չափով էլ հակահայկական։

Մի քանի օր առաջ կայքումս գտա Kashatagh կոալիցիայի հաղորդագրությունը, որն ուղված էր համայն սփյուռքահայությանը եւ համաշխարհային հանրությանը։ Հակառակ նրան որ մենք հաղորդակցվում ենք Հայերեն լեզվով, կոալիցիաի հաղորդագրությունը գրված էր անգլերեն լեզվով, եւ հաղորդագրության հիմնական մոտեցումը երկուսն էր. 1) Պրոպագանդել այն, թե Հայաստանի Հանրապետության (ՀՀ) իշխանությունները առայսօր չեն կորղանում տնօրինել այն, ինչին տիրացել են, այն է՝ Լեռնային Ղարաբաղը (ԼՂ), եւ իբրեւ հիմնական պատճառ խնդրում են սփյուռքահայությանը օգնել ԼՂի բնակիչներին, որոնք ըստ իրենց տվյալների օրեցօր լքում են բնակավայրերը։

Ես ինքս ՀՀ օրինավոր քաղաքացի եմ, սակայն չեմ բնակվում, թե՛ ՀՀում եւ թե ԼՂում (ՆՇՈՒՄ՝ ԵՍ ՈՒՆԵՄ ՄԵԿ ՀԱՅՐԵՆԻՔ, ԱՅՆ Է ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆԸ) եւ այդ իսկ պատճառով չեմ կարող բացատրանք պահանջել եւ ավելի խորը հետազոտել այն կազմակերպությունների գործարքը, որոնք զբաղվում են ոչ–հայօգուտ գործունեությամբ հենց հայրենիքիս ներսում։ Սակայն իվիճակի եմ եզրակացնել այն ինչ որ բացառիկ է եւ իբրեւ հայ պարտական եմ կասեցնել նրանց գործունեությունը։

Իմ կարծիքով Kashatagh կոալիցիայի հիմնական թիրախը ոչ թե ՀՀ ղեկավարությունն է, այլ հենց Լեռնային Ղարաբաղը։ Բացատրեմ ինչու: Եթե նամակը կարդա մի եվրոպացի կամ ամերիկացի, որի հարկերի դրամով աշխատող ներկայացուցիչը լիիրավ արտոնված է ընդունել եւ հաստատել այն լուծումները, ինչ փաստացի հասկանալի են եւ իրենց համար բարոյապես ընդունելի, ապա կստացվի մի լուծում, ըստ որի ՀՀը օրինապես կզրկվի պահպանել այն տարածաշրջանները, որոնք այսօր պարտավորվում է ղեկավարել կոալիցիայի բարեկամ Ադրբեջանի Հանրապետությունը։ Սրանից էլ կարելի է եզրակացնել այն, որ կոալիցիայի մեջկին կանգնած են վաղուց արդեն հայատյած կազմակերպությունները։ Թե որո՞նք են դրանք. պարզ է։ Դրանք այն կազմակերպություններ են, որոնց հիմնական նպատակն է ստրկացնել մարդկանց, նրանց տալով դրամական վարկեր, ստեղծել քառամյա իշխանություններ, որոնց ճանաչելն ու լիովի հասկանալը անհնարին է, եւ նոր սերնդներին պահել մի աստիճանի վրա, որ ունակ չլինեն հասկանալ, արտահայտվել եւ մարմնապես գործել այնպես, ինչպես որ թելադրում է միտքը եւ ոչ թե ենթագիտակցությունը։

Այսքանն է իմ եզրակացությունը տրված հարցի վերաբերյալ։ Նշեմ նաեւ, որ Kashatagh կոալիցիայի վերաբերյալ հավելյալ հայտարարություններ չեմ ցանկանում կատարել, քանզի չարժի ուշադրության կենտրոն հրավիրել նրանց, ովքեր մեծ ուրախությամբ կցանկանան հաստատվել մարդկանց ենթագիտակցության մեջ, փորձելով ստրկացնել նրանց եւ տնօրինել այն ձեւով, որը դեմ է մարդու կամքին։

Vic Darchinyan will fight tomorrow, Saturday Oct. 7, 2006 in Vegas. In the U.S. you can see the game FREE on Showtime by calling 1-888-SHOWTIME

Գրանցում եմ http://gavareci.livejournal.com/ կայքում կատարած իմ հաղորդագրությունը։

Հարգելի Պարոն կամ Տիկին,

Անունս Հակոբ Գեւորգյան է, եւ ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ։ Ճիշտ է, չեմ ապրում Հայաստանում եւ չգիտեմ, թե արդյոք ո՞րն է լավը կամ վատը, սակայն կյանքն ինձ համար ամեն տեղ էլ նույն է։

Իմ այս պատասխանի նպատակն է ձեզանից խնդրել մեկ բան, որը հույսով եմ չեք մերժի։ Վերջերս շատ եմ լսում, թե ինչպես որոշ սահմանամերձ կամ հատուկ ռազմավարական նշանակություն ունեցող ձեռնարկությունները վաճառվում են կամ հանձնվում Ռուսաստանի Դաշնությանը։ Օրինակ, վերը գրված ձեր գրառման մեջ կարդացի, որ Ռուսաստանի Դաշնությանն է տրվել Հրազդանի Ջերմաէլեկտրակայանը։ Ինձ հետաքրքրի է իմանալ, թե արդյոք այն վաճառվեց որպես գործող ձեռնակրություն, թե՞ այն ուղղակի մատնված էր կոռոզիայի (փտման) եւ նրա ոտքի կանգնեցնելն եւ կառուցելն ավելի թանկ կարժենար, քան նրանից ստացված Ջերմաէլեկտրոէներգիան։

Սպասում եմ ձեր հոգատար պատասխանին։ Իսկ մինջ այդ կհուսամ, որ դուք վերանայեք [ձեր կարծիքը] մեր Հանրապետության միակ մտահոգ տղամարդ Նախագահի վերաբերյալ, քանզի նա իմ կարծիքով հիանալի նախագահ է եւ նրա վարած սառը քաղաքականությունը ճիշտ այն է, ինչից խուսափում են հենց մեր թշնամիները։

Հարգանքս,
Հակոբ Գեւորգյան