Ron Carroll, house music DJ, presents beautiful Shawn Christopher–one of the best house music to dance to! Enjoy!
Ron Carroll, house music DJ, presents beautiful Shawn Christopher–one of the best house music to dance to! Enjoy!
«Խորհրդային Հայաստան, 1970թ
Քաղ–տնտեսության քննության ժամանակ, ուսանողը քննության հարցին պատասխալեուց անգիտակցաբար ասում է,–Սոցիալիզմից անցում դեպի Կապիտալիզմ։ Քննող դասախոսների խումբը ապշած լռում է եւ չընդհատելով ուսանողին շարունակում քննությունը։ Ավարտին դասախոսներից մեկը մոտենալով ուսանողին շշուկով ասում է,–Այ տղա, հո դու խելագար չես. Այդ ինչու ասացիր Սոցիալիզմից անցում դեպի Կապիտալիզմ. Չէ որ մենք քեզ սովորեցրել էինք ճիշտ տարբերակը՝ Կապիտալիզմից անցում Սոցիալիզմ։ Բա որ ու հանկարծ քեզ աքսորեյին Սիբիր…»
Երկու օր առաջ գնացել էի «Քեյ–Մարթ» գերհագեցած խանութը, մի հարմարավետ զգեստ գնելու նպատակով։ Զգեսները, որոնք որոշել էի գնել, շատ հիանալի արժեք ունեին, գրեթե քարասուն տոկոս զեղջ։ Վերցնելով երկուսը, մտա զգեստափոխման սենյակ, որպեսզի փորձեմ եւ վերջնականապես ընտրեմ երկուսից մեկը։ Ցավոք, ոչ մեկն էլ հարմար չէին, եւ ես, մտածելով որ հարկավոր է փնտրել մեկ այլ զգեստ, դուրս գալով սենյակից շարժվեցի նոր զգեստների ուղությամբ։
Մի քանի գայլ դեռ չարած, ետեւից լսեցի կանացի, բայց բավականին խիստ մի ձայն։ Թեքվեցի եւ տեսա խանութի աշխատողին, որն ըստ երեւույթի զբաղվում էր զգեսների վերադասավորման գործով։
–Որտե՞ղ են ձեր շորերը,–մեկ հոնքը հյուսիս, մյուսն էլ հարավ նետած հարցրեց նա։
Զարմացած գլուխս տարա վար, նայելով հագուստիս ասացի,–իմ հաքի՞ն։
Հոնքերն ավելի վեր ու վար անելով, այս անգամ ավելի բարկացած ձայնով ասաց,–Որտեղ է այն հագուստը, որը քիչ առաջ տարաք զգեստափոխման սենյակ եւ թողեցիք այնտեղ։ Ապա ետ բերեք այստեղ,–ցուցամատը ուղղելով առջեւի սեղանին կարգադրեց ինձ ետ բերել այն հագուստը, որը թողել էի սենյակում։
Մեկ պահ կանգ առա, կարծեցի թե այն կատակ էր։ Բայց նայելով կնոջ խիստ դեմքին հասկացա, որ այն ամենեւին էլ կատակ չէր։ Ետ դարձա դեպի սենյակ, մեկ պահ կանգ առա ու մտածեցի։ Բայց չէ որ սա կապիտալիստական երկիր է, չէ որ այստեղ են ասում, որ հաճախորդը միշտ էլ ճիշտ է։ Գուցե եւ փոխվե՞լ են կարգերը։
Մոլագարության աստիճանի հասած մեկ պահ սթափվեցի եւ սկսեցի նայել հատուկ հայտարարությունների։ Փորձում էի գտնել գեթ մեկ տող, որում կասվեր թե,–Այն ազգեստները, որոնք չեք հավանում, բարի եղեք ետ դասավորել այնտեղ, որտեղից այն վերցրել եք։ Սակայն բան էլ չգտա։ Սա երեւի թե մի անհատ էր, որն արդեն հասել էր այն գաղափարախոսության, որ, թեկուզ եւ նա աշխատավոր է եւ ես հաճախորդ, մեր մեջ չի կարող լինել ոչ մի տարբերություն, այլ ավելին, ես, որ հաճախորդ եմ, պետք է անեմ ամեն ինչ պաշտպանելու աշխատավորի գործնական անդորն ու թանկագի ժամանակը։
Հագուսները ձեռքիս վերադարձա աշխատավորի մոտ, այն վար դրեցի սեղանին, որն ինքն էր մատնանշել, եւ հանգիստ, առանց ոչ մի խնդրի շարժվեցի առաջ։
I was reading the Google Analytics report for my web page, and I noticed that the visitors are uncomfortable with the web map, the menu. Thus I decided to write this announcement and the main purpose of this announcement is to let my daily visitors to know that I have a web photo gallery, which can be found at gevorgian.com/hakob/gallery extension. And since this is a good opportunity, I would like to introduce you my latest work.
…եւ հատկապես Chello անվամբ ընթերցողին, որի հարցը գրված է իմ օրգարի այս բաժնում։
Sa inj “coalition” eh? Ovker kan srants hedevoum?
Հաղորդագրող Chello — Երկուշաբթի, Հոկտեմբեր 9, 2006 @ 5:55 pm
Այն բարոյապես պարտավորեցնում է ինձ հայտնել իմ կարծիքը եւ տեղեկությունները վերը տրված հարցի վերաբերյալ։
Սկսեմ նրանից, թե ինչպես Kashatagh կոալիցիաի հայտարարությունը հայտնվեց իմ կայքում, եւ թե ինչու ես ջնջեցի այն՝ համարելով անտեղի եւ ինչ–որ չափով էլ հակահայկական։
Մի քանի օր առաջ կայքումս գտա Kashatagh կոալիցիայի հաղորդագրությունը, որն ուղված էր համայն սփյուռքահայությանը եւ համաշխարհային հանրությանը։ Հակառակ նրան որ մենք հաղորդակցվում ենք Հայերեն լեզվով, կոալիցիաի հաղորդագրությունը գրված էր անգլերեն լեզվով, եւ հաղորդագրության հիմնական մոտեցումը երկուսն էր. 1) Պրոպագանդել այն, թե Հայաստանի Հանրապետության (ՀՀ) իշխանությունները առայսօր չեն կորղանում տնօրինել այն, ինչին տիրացել են, այն է՝ Լեռնային Ղարաբաղը (ԼՂ), եւ իբրեւ հիմնական պատճառ խնդրում են սփյուռքահայությանը օգնել ԼՂի բնակիչներին, որոնք ըստ իրենց տվյալների օրեցօր լքում են բնակավայրերը։
Ես ինքս ՀՀ օրինավոր քաղաքացի եմ, սակայն չեմ բնակվում, թե՛ ՀՀում եւ թե ԼՂում (ՆՇՈՒՄ՝ ԵՍ ՈՒՆԵՄ ՄԵԿ ՀԱՅՐԵՆԻՔ, ԱՅՆ Է ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆԸ) եւ այդ իսկ պատճառով չեմ կարող բացատրանք պահանջել եւ ավելի խորը հետազոտել այն կազմակերպությունների գործարքը, որոնք զբաղվում են ոչ–հայօգուտ գործունեությամբ հենց հայրենիքիս ներսում։ Սակայն իվիճակի եմ եզրակացնել այն ինչ որ բացառիկ է եւ իբրեւ հայ պարտական եմ կասեցնել նրանց գործունեությունը։
Իմ կարծիքով Kashatagh կոալիցիայի հիմնական թիրախը ոչ թե ՀՀ ղեկավարությունն է, այլ հենց Լեռնային Ղարաբաղը։ Բացատրեմ ինչու: Եթե նամակը կարդա մի եվրոպացի կամ ամերիկացի, որի հարկերի դրամով աշխատող ներկայացուցիչը լիիրավ արտոնված է ընդունել եւ հաստատել այն լուծումները, ինչ փաստացի հասկանալի են եւ իրենց համար բարոյապես ընդունելի, ապա կստացվի մի լուծում, ըստ որի ՀՀը օրինապես կզրկվի պահպանել այն տարածաշրջանները, որոնք այսօր պարտավորվում է ղեկավարել կոալիցիայի բարեկամ Ադրբեջանի Հանրապետությունը։ Սրանից էլ կարելի է եզրակացնել այն, որ կոալիցիայի մեջկին կանգնած են վաղուց արդեն հայատյած կազմակերպությունները։ Թե որո՞նք են դրանք. պարզ է։ Դրանք այն կազմակերպություններ են, որոնց հիմնական նպատակն է ստրկացնել մարդկանց, նրանց տալով դրամական վարկեր, ստեղծել քառամյա իշխանություններ, որոնց ճանաչելն ու լիովի հասկանալը անհնարին է, եւ նոր սերնդներին պահել մի աստիճանի վրա, որ ունակ չլինեն հասկանալ, արտահայտվել եւ մարմնապես գործել այնպես, ինչպես որ թելադրում է միտքը եւ ոչ թե ենթագիտակցությունը։
Այսքանն է իմ եզրակացությունը տրված հարցի վերաբերյալ։ Նշեմ նաեւ, որ Kashatagh կոալիցիայի վերաբերյալ հավելյալ հայտարարություններ չեմ ցանկանում կատարել, քանզի չարժի ուշադրության կենտրոն հրավիրել նրանց, ովքեր մեծ ուրախությամբ կցանկանան հաստատվել մարդկանց ենթագիտակցության մեջ, փորձելով ստրկացնել նրանց եւ տնօրինել այն ձեւով, որը դեմ է մարդու կամքին։
Գրանցում եմ http://gavareci.livejournal.com/ կայքում կատարած իմ հաղորդագրությունը։
Հարգելի Պարոն կամ Տիկին,
Անունս Հակոբ Գեւորգյան է, եւ ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ։ Ճիշտ է, չեմ ապրում Հայաստանում եւ չգիտեմ, թե արդյոք ո՞րն է լավը կամ վատը, սակայն կյանքն ինձ համար ամեն տեղ էլ նույն է։
Իմ այս պատասխանի նպատակն է ձեզանից խնդրել մեկ բան, որը հույսով եմ չեք մերժի։ Վերջերս շատ եմ լսում, թե ինչպես որոշ սահմանամերձ կամ հատուկ ռազմավարական նշանակություն ունեցող ձեռնարկությունները վաճառվում են կամ հանձնվում Ռուսաստանի Դաշնությանը։ Օրինակ, վերը գրված ձեր գրառման մեջ կարդացի, որ Ռուսաստանի Դաշնությանն է տրվել Հրազդանի Ջերմաէլեկտրակայանը։ Ինձ հետաքրքրի է իմանալ, թե արդյոք այն վաճառվեց որպես գործող ձեռնակրություն, թե՞ այն ուղղակի մատնված էր կոռոզիայի (փտման) եւ նրա ոտքի կանգնեցնելն եւ կառուցելն ավելի թանկ կարժենար, քան նրանից ստացված Ջերմաէլեկտրոէներգիան։
Սպասում եմ ձեր հոգատար պատասխանին։ Իսկ մինջ այդ կհուսամ, որ դուք վերանայեք [ձեր կարծիքը] մեր Հանրապետության միակ մտահոգ տղամարդ Նախագահի վերաբերյալ, քանզի նա իմ կարծիքով հիանալի նախագահ է եւ նրա վարած սառը քաղաքականությունը ճիշտ այն է, ինչից խուսափում են հենց մեր թշնամիները։
Հարգանքս,
Հակոբ Գեւորգյան
A few moments ago I was watching an Armenian TV Program by Hayk Aharonian, whose guest was Bill Paparian, an Armenian-American, who will run for the upcoming congressional elections.
Bill Paparian was a Major of City of Montebello for three continuous years. He has made many efforts for the recognition of the Armenian Genocide. And what I liked in his interview with Mr. Aharonian is that he is against the wars in Middle East. And he definitely is a gentleman, because in his interview he did acknowledge that Arab Nations have helped Armenians during the Armenians Genocide periods.
It is quite interesting that Armenians of the U.S. after all do have candidates for the congress, but are they leaders? The purpose of this questioning is simple.
By living in California for almost a decade, I have noticed that Armenians are divided. For example, the Armenians who were citizens of the Republic of Armenia (RA) mostly dislike Armenian major political parties, such as the Armenian Revolutionary Federation (ARF), Armenian National Committee of America (ANCA). While on the other hand, the Armenians who have emigrated to U.S. from Middle East, do support the proposed candidates of ANCA. I wish that Armenians were not divided. And I do not blame this on the ordinary people. Something is behind of this separation. What I would like the ANCA to do is to unite the Armenians in the U.S.A. and make one home for all of us. Where we can politely talk about the issues that concern the us.
I wish I was invited, and I wish I knew Bill Paparian little more. But what else I want to tell with this message is that Armenian-Americans should learn about Bill Paparian and see if he is a reasonable candidate, then elect him as a congressman.
To find out more about Mr. Paparian, visit his website at www.paparian4congress.com
Երեկ այցելեցի cilicia.comի հայկական ժամանակագրության կայքը, ուր գտա մի շատ ցավալի լուր (Փաստ 1. Հանցանք Cilicia.com Կայք Էջի դեմ)։ Այն նորից ոչնչացվել էր մի խումբ Ադրբեջանցի անօրենների կողմից, որոնք արդեն մի քանի տարի է անընդհատ ոչնչացնում են հայկական կայքէջերը (Անցած տարի նրանց հաջողվել էր ոչնչացնել հայկական համակարգչային գրադարան՝ ArmenianHouse.org կայքը) եւ անընդունելի թեմաների մասին խոսելեվ, փորձում են ապակողմնորոշել անգլերեն իմացող հասարակությանը։
ԵՎ այսօր, երբ եկա տուն, տեսա մեկ այլ անընդունելի հաղորդագրություն, որը կատարվել էր ադրբեջանցու կողմից եւ այն էլ Գուգեն Մարգարյանի մասին արված գրառման մեջ։ Ստորեւ գրում եմ ադրբեջանցու հասցեն եւ նրան իմ կայք ուղարկած կայքի տեղեկատվությունը.
80.69.48.212
Referring Page: http://images.google.az/imgres?imgurl=http://index.hu/cikkepek/0411/bulvar/azeri_per/.gdata/gp_IMG_2070.JPG&imgrefurl=http://gevorgian.com/hakob/archives/2005/02/08/23/11/11/&h=330&w=399&sz=19&hl=az&start=1&tbnid=zukPPZ6YU6YP6M:&tbnh=103&tbnw=124&prev=/im
User Agent: Mozilla/4.0 (compatible; MSIE 6.0; Windows NT 5.1)
Ինչեւէ, նման նսեմ արարքները ցույն են տալիս այն, որ ադրբեջանցիները մնացել են այն, ինչ որ եղել էլ անցյալում։ Թող որ ջնջեն հայկական կայքերն ու տեղադրեն իրենց ապատեղեկատվությունները։ Միեւնույն է, մենք չենք կոտրվի եւ ընդմիշտ կպաշտպանենք այն ինչ որ ունենք։
Dear IKEA,
It was 2:00 p.m. on Tuesday, when I walked in to your store to purchase a Butcher Block oil-treatment for a kitchen counter top. First, let me express my experience with your product. On the metal container of the product there is a small round-shaped booklet, which when you open is supposed to be the instructions, but instead, it becomes a three feet long ribbon with small two sentence instructions written in many languages. I don’t mind that it is written in so many languages, but what I really need is English; for God’s sake we already have non-English speakers in California, so please don’t make our immigrants lazy enough to avoid learning English. One of those “instructions” is “apply every six months”. However, in reality I have to apply the solution every two months, because its content is like a mixture of water and some baby food without the vitamins. It costs me little over five bucks to buy it and waste it all on your so-called Beech counter top, which doesn’t look anything like German Beech, but more like a Chinese Bamboo!
Anyway! I am still happy with it, so I let it go. But what I am unhappy about is the shopping at Ikea! First, when you enter the store, there are driving signs all over the floor. Where do you think I am? Disneyland? Arrows that give direction to nowhere! It is like a labyrinth with encrypted signs! There was a moment when I was making several circles over one department and when I finally gave up the escape, I approached to your “customer service representative”.
“Excuse me Sir…” I asked him with curiosity and started to find out what his name was on his badge.
“Yes?” Replied he while typing in something on the computer.
“I am trying to escape your labyrinth”, I told him jokingly.
“I am afraid I cannot help you with that. Please ask he customer service department, which is located on the first floor”, he replied.
Then I finally understood, that there is only one way to escape. It is to use the ancient method, by placing things on the ways that I have passed through. It really worked out! Now that I am safely escaped, and writing this letter, I wanted to apologize for making mess by misplacing items on the ways that I have passed through. But what my message is really about is that IKEA stores are not designed to American Standards. We, the people who live in the United States, are busy enough to not waste a single minute of our time by trying to escape. My request, or shall I say proposed solution for this issue is very simple. If you can not change the layout of your store interior, then please add all items in your website that can be available for the On-line User. I think that way I can save my time by buying the product quicker and not waste it trying to escape the labyrinth of the IKEA.
Sincerely,
Hakob Gevorgian