ԵԼՔ & ՄՈՒՏՔ

Վերջերս իմ բարեկամներից մեկը՝ Լիանան, ինձ տրված բարեմաղթանքների հետ մի հարց տվեց. նա ցանկություն հայտնեց տեսնել իմ աշխատանքներից. տեսլեն թե ինչ գործեր եմ անում եւ այլն…

Այսօր որոշեցի այստեղ տեղադրել մի քանի նկար, որտեղ պատկերված են մեկ կուժ եւ մեկ սափրվելու օճառաման։ Այդ կուժը ես պատրաստել եմ 2008թ Նոյեմբեր ամսին։ Այն ժամանակ դեռ նոր էի ձեռք բերել ճախարակագործության գործիքը, որի մասին շա՜տ էի երազում։

Այդ գործիքի հայտնվելու առնչությամբ էլ մի հետաքրքիր պատմություն եղավ։ Բանը նրանում է, որ (ԱՄՆի) խանութներում՝ սովորաբար փայտագործության խանութներում, փայտի ճախարակագործության սարքերը բավականին թանկ են։ Եվ մի օր, որոշեցի մտնել այդ խանութներից մեկն ու գնել իմ երազած գործիքը։ Բայց երբ լսեցի արժեքը, իսկույն տխրեցի. այն ավելին էր, քան իմ ձեռքում եղած գումարը։

Ի՞նչ արած, այդպես էլ է լինում։ Վեր կացա, եկա տուն ու մտա ինտերնետ։ Չանցած մի կես ժամ, հանկարծ ինտերնետային crageslists կոչվող կայքում գտա հե՛նց այն գործիքը, որն ուզում էի, տաս անգամ ավելի էժան գնով։ Ճիշտ է, այն մի քիչ օգտագործած էր, սակայն ամեն ինչ տեղում էր. այն չէր կարող կոտրված լինել, քանզի այսպիսի գործիքների հետ կատակ չեն անում, եթե անգամ փորձես հակառակել նրան (չափից դուրս ուժ գործադրելով սարքավորմանն ու փայտին), այն քեզ տապալի…ու, ախպերս որ դու ես, էդ գլուխը որ քո վրա է, դու շատ կտուժես։ Այդպիսով էլ ես ձեռք բերեցի գործիքն ու սկսեցի գործածել այն։ Դեռ շատ գործ կա անելու։ Երբ նորություն լինի, կրկին կհայտնեմ։ :)

Ահա եւս մի քանի նկարներ, այլ տեսանկյունից։

Couple of years ago, on KCRW, my most favourite radio station, there was a show called Morning Becomes Eclectic by Nic Harcourt, where he invited a British post-punk band—The Arctic Monkeys—to perform songs from their new album—My Favourite Worst Nightmare.

Here is a video shot made by KCRW studio. Enjoy.

This photography, where you see the downtown Los Angeles, was taken by me few months ago. Today, as I was looking at the past photos, I decided to place this one in my website. There are also two recent pictures that I’ve put in my gallery — views of Burbank AMC, and Smoke of Khunk (Խունկ, Khunk is an incense used by most Armenians during Christian religious events, ceremonies and funerals.):

The later one is used to remember beloved friends and all people who have done good in their life. Such can be a father, a close friend or Jesus Christ to who Armenian nation believes in at most. Such remembrance can’t be forgotten. It’s ought to be told, speaken about and comemorated by all and of an utmost importance to everyone.

All good people shall not forget their past — it’s never too late to expose the views.

4 Ninna Nanna (Feat. Alice Carreri Pardeilhan) – Lulu Rouge

le notti di cabiria – Nana Kinomi,coba

plein soleil – hiroko kokubo,yoichi yashiro,

Մարդիկ մոլորված, մոլորակ երկրի,
մի մութ գիշերում, տեսան մի հրաշք.
երկնքի խորքում սեւ գույնի միջից,
տեսան մի ասուպ՝ բյուրեղ հրացած։

Մոլորակ երկրի սիրուց գեղանի,
վազում էր այն երկիրը ի վար,
ամոթից՝ երկրի գեղատես մարմնի,
հալվում էր ասես ամաչկոտ փերի։

Հպվելով ամպին, երկինքը ի վեր,
անկախ իր կամքից առաջընթացիկ,
սիրո խոսքն ինք իր մեջ պահած,
վերանում օդում ի սեր աշխարհի…

* * *

Այպսիսն է կյանքը, երկրի վրա։ Այսպես են ուղղորդվում մտքերը մարդկային։ Եվ ոմանց համար ասուպ են դարձել որոշ ազգերի մարդիկ միամիտ։ Եթե կիսվել են մարդիկ մոլորյալ, ապա այսպես կլինի ավարտն աշխարհի.

Ոմանք իրենց վեհ պահած մնացածներից, իրենց կպահեն հմայիչ երկրի պես. միշտ գայթակղանքի գերի պահելով մնացածներին, ասուպների պես։ Իսկ մնացածներն էլ իրենց պահելով ասուպների պես հայտնություն առնող, միամիտ սլացքով երիրը կգան։ Եվ այս երկուսի բախման ընթացքին, կբխի նոր լույս՝ ասուպի մահից։ Եվ այդպես շարունակ, նորանոր մարդիկ, ասուպների պես կհալչեն օդում. չգիտակցելով թե ուր էին գնում եւ ինչի հասան։

Բայց թող որ հանկարծ երկիրը դաժան, հաճույք ստացած ասուպի մահից, դեպ իրեն ձգի մի մեծ ասուպի, ապա չեմ նախանձնի նրա հմյնքին, որն էլ չի վայելի նոր մահը լույսի, քանզի նոր լույսը՝ այրվող ասուպի, իրեն այդ անգամ ներում չի շնորհի. կտաքանա, կայրվի, բայց կմնա ուժի մեջ հստակ, ու զարկելով երկրին հուժկու հարվածով, առանցքից դուրս կբերերի նրան հավիտյան, երբեմնի մոլորակ երկրին գեղանի։

Ահա թե ինչպես կլինի վերջն այն ամենի, ինչ մարդիկ տեսան, եւ փորձում են այդ իսկ կերպով էլ վարվել, ի սեր իրենց սեփական մարմնի, մտքի եւ ոգու…չարեգեղ։

Հակոբ Գեւորգյան
Հունվար 1, 2009թ., Լոս Անջելես

Անդրեյ Տարկովսկու «Սոլարիս» ֆիլմից.

Հարին՝ Քրիսի կինը, որն ինքնասպան էր եղել Երկրում, այցելում է Քրիսին, տիեզերքում գնտվող Սոլարիս նավում, որպես Պլազմատիկ Օվկիանոսի կողմից արարված մատրիքսային մի նյութ։ Նա փորձում է կրկին ինքնասպան լինել, սակայն ավաղ, Պլազմատիկ Օվկիանոսը չի ներում նրա ոգին, եւ ետ է բերում Քրիսի մոտ։ Իսկ վերջում, կամա թե ակամա, նա անհետանում է, իր իսկ կամքով, հանգիստ թողնելով Քրիսի խճճված մտքին։

Երեկ, գործնական նպատակներով կայացած հանդիպման ավարտին, հանկարծ տեղի ունեցավ մի հետաքրքիր զրույց եւ հետազոտություն, որի մասին, կամ մոտավորապես այդպիսիների շուրջ, վերջերս տեղի են ունենում դեպքեր՝ սարսափազդու եւ տհաճ, համայն աշխարհում։

* * *

Հանդիպումն ավարտվել էր ու արդեն ժամանակն էր դուրս գալ իրենց գրասենյակից, երբ հանկարծ լսեցի մի հեվացող ձայնով մարդու, որին գործնական խոսակցության ժամանակ այդպիսին չէի լսել։

- Հակոբ, վարկիան մը կեցիր, քեզի բան մը պիտի ցըցըցնեմ,-հեվացող ձայնով դիմեց ինձ Ալիսն ու շտապ բացելով գրապահարաններից մեկի դուռը, ցելաֆոնե տոպրակը Read the rest of this entry »